Jeroen woont sinds afgelopen maandag in de compacte woning. In de buurt waar zijn huisje staat ontstond roddel en achterklap. Jeroen heeft er gelukkig niet veel van meegekregen. En hij snapt er ook niets van. In de Tubantia reageert hij: "Ze kunnen me toch gewoon vragen? Ik bijt niet."

Rustig plekje
Zijn grootste wens? "Ik wil gewoon een rustig plekje voor mezelf." Dat heeft hij nu, geregeld door de gemeente, de woningstichting en nog wat andere instellingen. Zijn vader heeft hem helpen verhuizen. Vier keer per week komt er iemand van Dimence langs.

‘Groet hem gewoon’
Joost Walraven, klinisch psycholoog en manager zorg bij Dimence, heeft een heel eenvoudig advies voor de omwonenden van Jeroen en zijn prikkelarme woning: "Groet hem gewoon en maak een praatje. Het is een mens, iemand die het op sommige momenten moeilijk heeft. Betrek hem bij de buurt, als dat kan. Als je dat doet, dan zijn de vooroordelen zo weg."

Walraven kan niet op de persoonlijke situatie van Jeroen ingaan. Hij herkent echter het type reacties dat bij dit soort plaatsingen hoort. "Er is vaak sprake van stigma's en vooroordelen. Mensen zijn altijd nerveus over iemand met een psychische ziekte. Alsof iemand meteen iets doet. Maar dat gebeurt bijna nooit."

Volgens hem is er geen enkele reden tot ongerustheid. "Natuurlijk is het in het begin even spannend. Ik adviseer gemeenten altijd om goed te communiceren. Vertel dat er hulpverlening omheen is en zorg voor een telefoonnummer dat mensen kunnen bellen."

Psychische hulp aan huis
Jeroen krijgt hulp via het FACT-team. Dat is eenvoudig gezegd 'hulp aan huis'. Dat kan een keer per week zijn, maar in crisisgevallen ook twee keer per dag. "De meeste mensen wonen gewoon in een huis, midden in de samenleving", vertelt Walraven "Maar soms hebben mensen baat bij een prikkelarme omgeving. Dat is hier blijkbaar het geval."

Lees het volledige artikel over Jeroen en zijn prikkelarme woning.