Over enkele dagen is het zover. Dan hebben wij burgers de mogelijkheid om onze stem uit te brengen voor de Tweede Kamerverkiezingen 2017. We kunnen met deze stem invloed uitoefenen op de samenstelling van de volksvertegenwoordiging die de komende vier jaar zitting zal nemen op het Binnenhof. Deze honderdvijftig parlementariërs zullen zich de komende jaren inzetten om Nederland een stukje mooier te maken.

Dit jaar mag ik voor de vijfde keer gebruik maken van mijn stemrecht en ik heb het gevoel dat mijn stem deze keer belangrijker is dan ooit. We leven in een versnipperde samenleving met sterk uiteenlopende meningen en opvattingen. Gelukkig maar.

Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Daar moeten we trots op zijn. Dat mogen we koesteren. Ik merk wel steeds vaker dat het me moeite kost om al deze meningen te respecteren. Het gaat over grote thema’s, waarin grondrechten als het gelijkheidsbeginsel en het verbod op discriminatie steeds vaker geschonden worden. Onlangs heb ik als teamleider zorg bij Dimence deelgenomen aan de beleidsdag van de divisie Herstelgerichte GGZ. Tijdens deze ochtend hebben de managers en teamleiders van deze divisie nagedacht over de onderwerpen voor het jaarplan van 2017. Eén van de pijlers waar ik mij maximaal voor in wil zetten is de versterking van de maatschappelijke rollen van onze patiënten.

“Je bent nooit alleen patiënt, en patiënt ben je nooit alleen”

De meeste burgers, die bij ons komen in de rol van patiënt, zullen ook andere rollen in de samenleving vervullen. Ze zijn ook vader, broer, werknemer, buurman of trainer van een jeugdvoetbalelftal bij de plaatselijke FC.
Een kleinere groep burgers, zal niet deze rollen in de samenleving kunnen vervullen. Dit zijn de patiënten die stigmatiserend de “EPA doelgroep” genoemd worden. Mensen met Ernstige Psychiatrische Aandoeningen die hiermee moeten leren leven. Burgers die jarenlang geconfronteerd worden met beperkende/invaliderende symptomen die horen bij hun psychiatrische ziekte. Mensen die door de jaren heen veel rollen zijn kwijtgeraakt. Tekortschieten in hun rol als vader. Niet meer de broer kunnen zijn, waar ze in hun jeugd lief en leed mee deelden.  Niet meer kunnen functioneren als werknemer. Niet uitgenodigd worden voor een buurtbarbecue vanwege onvoorspelbaar of afwijkend gedrag. Bij de kassa in de supermarkt niet als gelijke worden behandeld.  Deze groep burgers moet leven met een stigma: een krachtig negatief sociaal stempel dat de manier beïnvloedt waarop mensen zichzelf zien en gezien worden. Ze krijgen te maken met onbegrip, vooroordelen, buitensluiting en discriminatie.

Een nog kleinere groep burgers wordt langdurig behandeld op klinische afdelingen. Deze burgers zijn zo kwetsbaar, dat zelfstandig wonen (nog) niet mogelijk is. Zij worden klinisch ondersteund bij hun herstel. Maatschappelijke rollen worden nauwelijks nog vervuld. Deze burgers zijn hoofdzakelijk patiënt.

Aanstaande woensdag, 15 maart 2017, zijn de Tweede Kamerverkiezingen. Ook onze patiënten hebben het recht om een hokje rood te maken op het stembiljet in een stembureau. Op deze misschien wel belangrijkste woensdag van het jaar zijn ook zij stemgerechtigd. Wanneer jij op deze woensdag werknemer bent, of je nu klinisch werkt of ambulant, kan jij ervoor zorgen dat ook onze patiënten hun stemrecht gebruiken en hiermee een betekenisvolle maatschappelijke rol terugkrijgen. Ga met je patiënten in gesprek over de onderwerpen die tijdens deze verkiezingen op de agenda staan. Informeer je patiënt over de verschillende partijprogramma’s en laat ze zelf een keuze maken voor een politieke partij. Ga op deze woensdag tijdens een van je huisbezoeken samen met je patiënt naar het stembureau. Of plan met je klinisch opgenomen patiënten een uitstapje naar een lokaal stembureau.

Geef je patiënt zijn maatschappelijke invloed terug!